16 dic. 2008

CREACIÓN DO CLUB DE LECTURA: MERLÍN E AMIGOS POLO WIRTZ

Como xa saberedes, neste curso imos poñer en marcha o noso primeiro club de lectura.

O nome do noso club será MERLÍN E AMIGOS polo Wirtz. Eliximos este nome parafraseando ó título do noso grande fabulador Cunqueiro "Merlín e familia" . Da man de Merlín, o fascinante mago artúrico, queremos viaxar polo mundo real e máxico da literatura.

Para ter unha imaxe que nos identifique, fixemos un concurso de logos e a nosa gañadora foi: Estefanía Rama Romero, que fixo para nos este bonito debuxo:


Noraboa Estefanía!!!!

Moitos outros alumnos participaron na nosa convocatoria. Se queredes ver os seus traballos non tedes máis que ir ao pasillo de entrada do instituto onde están expostos.

Gracias a todos pola vosa colaboración

24 abr. 2008

DÍA DO LIBRO

Como xa sberedes, no día do libro, algúns dos nosos alumnos de 4º da ESO (Alberto, Antía, Amar e Marieta),fixeron un contacontos para os seus compañeiros de 1º e 2º curso.

Aínda que tiveron un gran éxito, non todos puidemos disfrutar deles, así que aí van unhas fotiños para que os vexades "en acción".

Dende o noso blogue queremos agradecer a súa colaboración nese día:













16 abr. 2008

Día das letras galegas: concurso literario

Convócase o CONCURSO LITERARIO ANUAL do IES Fernando Wirtz con motivo do Día das Letras Galegas, este ano adicado ao escrito e estudoso Xosé María Álvarez Blázquez.

1. Haberá dúas categorías:
a) Para alumnos de 1º, 2º e 3º de ESO
b) Para alumnos de 4º de ESO, ESA, Bacharelato e Ciclos.

2. Cada autor presentará só un texto en prosa ou verso, orixinal, en lingua galega e de tema e extensión libre.

3. Os orixinais entregaranse antes do mércores 30 de abril a calquera profesora de galego. Os textos irán en sobre pechado, no que se indicará o lema e a categoría, contendo no interior, e noutro sobre, os datos do autor: nome e curso.

4. Para cada categoría e cada xénero haberá un primeiro premio dotado con 50€, e un segundo dotado con 20€.

5. Un tribunal composto polo profesorado de galego emitirá o fallo, que será público durante os actos de celebración do Día das Letras Galegas. Os textos gañadores serán publicados no número de maio de O Voceiro

11 abr. 2008

RECOMENDACIÓNS DE LECTURA DO MES DE ABRIL

Estas son as nosas suxerencias de lectura para este mes de abril. Todos os exemplares están na Biblioteca.Anímate a coller algún e danos a túa opinión.


AGUSTÍN FERNÁNDEZ PAZ
Aire negro


Tres anos despois de ocorridos os feitos, un ex psiquiatra cóntanos unha experiencia estarrecedora coa súa primeira paciente






CARMEN MARTÍN GAITE
Caperucita en Manhattan


Recreación do conto de “Caperucita Roja”, adaptado á sociedade na que vivimos, cunha Carapuchiña que é unha nena de hoxe e que se move nun bosque moi diferente (Manhattan), e que se encontrará coas personaxes do famoso conto. Carapuchiña é un clásico da literatura sobre a iniciación á vida adulta, sobre os perigos aos que temos que facer fronte e a esixencia de facelo en liberdade e por nós mesmos




J.D. SALINGER
El guardián entre el centeno

Holden Caulfield sabe que vai ser expulsado do colexio, e decide deixalo antes. Pasa tres días na cidade de Nova York s conta a historia do que fixo e sufriu



FRED UHLMAN.

Reencontro
Hans é fillo dun médico xudeu e Konradin é un aristócrata descendente dunha das familias máis vellas de Alemaña. As súas afinidades e o seu xeito de ver as cousas convérteos en amigos íntimos. Pero cando Hitler chega ao poder, Konradin entra no exército nazi e Hans ten que marchar de Alemaña.




RICARDO GÓMEZ
O cazador de estrelas

Bachir é un neno enfermo que vive nun campamento de refuxiados saharauís. Debido á súa doenza está recluído nunha tenda e a súa familia coida del. Non sabe ler nin escribir e abúrrese cos libros de imaxes que lle leva súa irmá. Descobre que a través dos sons que lle chegan do exterior pode comprender de todo o que pasa no campamento. Entretense escoitando estas voces e imaxinando o que transcorre fóra da súa tenda. Unha noite escoita o ruído duns pasos e coñece un vello que lle vai contar a historia do seu pobo e a posibilidade de curarse da súa enfermidade.





JOSÉ LUIS SAMPEDRO
El mercado y la globalización

O autor cóntanos dunha maneira sinxela os principios fundamentais da economía e o impacto que ten no noso mundo a chamada globalización. É moi fácil de ler e ten boas ilustracións

4 abr. 2008

23 de Abril Día Mundial do Libro e o Dereito de Autor.

Un 23 de abril de 1616 morreron personalidades tan relevantes para a Literatura como Shakespeare , Cervan-tes ou Garcilaso de la Vega. Por iso, a Conferencia Xeral da Unesco pensa nesta data para render unha homenaxe ós libros e ós autores e autoras alentando, especialmente á xente xoven, a descubri-lo pracer pola lectura.

Alguén dixo...


“...eu fiquei totalmente subxugado (...) polas palabras, ao me dar de conta de que eran instrumentos máxicos, poderes encantadores, deuses creadores de todo canto había e canto podería haber, seres que se transformaban, non diante dos meus ollos, senón dentro de min”. (Xabier P. Docampo, Catro cartas)




DECÁLOGO SOBRE OS LIBROS E A LECTURA

1. O libro, o mesmo que a arte en xeral, debe estar presente de forma natural e habitual na vida dos xoves.

2. O libro non é un patrimonio exclusivamente cultural, senón un elemento máis de entretenemento nun mundo aberto cada día a máis opcións de ocio global.

3. Un libro é coma un disco, unha película, un vídeo o un xogo: pura evasión.

4. A biblioteca é o maior salón de xogos (gratuíto) do mundo, e hai sempre unha máis ou menos cerca de ti.

5. Ler fainos independentes, danos personalidade, poder, forza, ideas propias, diferéncianos dos demais.

6. Ler é a principal chave desa porta chamada liberdade.

7. Ler é a única droga que de verdade nos abre a mente, nos da luz e nos cambia.

8. Ó ler, ó sentir, lembramos que estamos vivos, e que isto é un privilexio.

9. Cando o mundo intenta darnos alcance e asquearnos, ler é o único que nos devolve a nosa condición humana.

10. Ler é coma facer o amor: estás ti e o libro, sós, compartíndoo todo.



JORDI SIERRA I FABRA





7 mar. 2008

TÍTULO: IMOS CONTAR MENTIRAS!!!




Imos contar mentiras...
Ou non.
video

video

Soñamos con que algún día nada disto sexa unha triste realidade. Con que homes e mulleres sexan exactamente iguais e gocen exactamente dos mesmos dereitos. Con que non haxa nin unha soa muller que sexa violada polo simple feito de selo. Con que non existan os burkas, nin os medos. Con que o traballo doméstico sexa realizado por dúas persoas e non por unha. Con que os salarios sexan exactamente os mesmos. Con que as oportunidades sexan as mesmas. Con que non haxa unha soa muller que teña medo a ser nai por non quedar sen traballo. Con que non existan diferenzas.

Cando teñamos unha sociedade, un planeta inequívocamente solidario, no futuro pensarán que nada disto é real.

Home e muller, ombreiro con ombreiro, sorriso con sorriso, loitando porque a atmósfera sexa máis respirábel.

Traballo colaborativo dos Blogues das Bibliotecas Escolares Galegas en prol da Igualdade.
Se te queres unir a esta iniciativa tes o código nesta ligazón.

Textos e debuxos do 1º vídeo

TÍTULO: 10 Mulleres de Cine no Século XXI



O cabo dalgúns anos quen queira ter unha idea de como era a sociedade do 2008 e que papel tiña a muller nela terá que votar mán do cine.

Hoxe, anticípándonos aos acontecementos, propoñemos: dez miradas ao mundo fiminino a través de dez historias que nos mostran diferentes etapas das súas vidas.

Empezaremos por ver a aquelas que se incorporan o mundo, pero pola vía da adopción e vindo de lonxe en La pequeña Lola.

Votaremos unha ollada a aquelas nenas que difrutan unha infancia chea de comodidades e o mesmo tempo chea de histerismo, falamos de Pequeña Miss Sunshine.

Moitas mulleres procedentes de outras culturas, por adopción ou emigración, deben loitar na súa xuventude por compatibilizar as súas tradicións co seu contorno e iso e o que fan en Quiero ser como Beckhamn.

E seguindo co inevitable e marabillosa mestizaxe que nos invade, asistiremos a ruptura de tópicos que nos amosan en Las mujeres de verdad tienen curvas.

Pasada a xuventude: toca a vivir, e se non se dan as cousas como se soñaron e preciso poñerse á tarefa e tratar de cambialo todo e iso é o que fai Amelie.

Outras ven truncados os seus anhelos antes de poder cambialos, pero tratan de deixarnos un mundo mellor , como a protagonista de Mi vida sin mí.

En cualquera caso , a consigna e vivir dignamente e iso é o que tratan de facer as mulleres de Mataharis.

Claro que hai cousas que non cambian e os violentos
inimigos da convivencia e a igualdade fan das súas en
Te doy mis ojos.


Pero como dicía unha consigna: podedes arrincar as flores, pero non impediredes a chegada da primavera. Vemos isto no mundo que se inventa a granxeira de La suerte de Emma.

E acabamos cunha dura visión da idade madura en Diario de un escándalo. Que se ben non nos mostra un gran exemplo de vida si nos invita a una profunda e última reflexión.

Buscade estas películas nas bibliotecas, nas tendas ou mesmo nas carteleiras e gardádeas na memoria. Veredes como nuns poucos anos convírtense en documentos de vida deste 2008.


Traballo colaborativo dos Blogues das Bibliotecas Escolares Galegas en prol da IGUALDADE.
Se te queres unir a esta iniciativa tes o código nesta ligazón.



TÍTULO: MARUJA MALLO: A Gran Transgresora do 27



Poucos saben que a soberbia triloxía formada por Lorca, Buñuel e Dalí, de sobra coñecida por todos, foi en realidade un cuarteto. Quen era esa cuarta figura, estrañamente silenciada pola historia? Por que foi relegado ao esquecemento o seu nome? Maruja Mallo foi, sen lugar a dúbidas, unha pintora xenial, á que unha suma de adversidades históricas e prexuízos sociais negaron de xeito insólito o recoñecemento que merece.

A súa peripecia vital é a de quen irrompeu na escena artística madrileña dos anos vinte decidida a romper os estereotipos e os moldes que encorsetaban tanto a arte coma as mulleres, condenadas a desempeñar o papel exclusivo de fieis esposas e lánguidas amas de casa. Os seus extravagantes atuendos, o seu desenfado, as súas correrías noturnas da man de Dalí e dos seus compañeiros da Residencia de Estudantes por un Madrid sacudido polo impacto do cine, do jazz e das ideas máis radicais, así coma o seu xogo deliberado coa ambigüidade sexual, converteron a esta moza galega, miúda e fráxil, nun emblema temperán da liberación feminina. Pero pagou a súa ousadía. En 1937 viuse obrigada a exiliarse a Arxentina, de onde voltou vinte anos despois, só para comprobar que os escándalos asociados ao seu nome remataran desdebuxando a súa verdadeira fisonomía e por eclipsar a portentosa valía da súa obra.
Nada en Viveiro no ano 1902, a profesión do seu pai -funcionario de aduanas- levouna a residir en distintas provincias españolas até a definitiva instalación da familia en Madrid en 1922. Ingresa na Academia de Belas Artes e empeza a relacionarse coa nova xuventude de poetas e artistas que irrompen na escena española. Coñece a Salvador Dalí e á poetisa Concha Méndez, que a introducen no círculo da Residencia de Estudantes, onde estreita lazos de amizade e camaradaría con Lorca, Buñuel e con Rafael Alberti, co que mantén unha relación amorosa importante e longo tempo silenciada tanto na súa biografía como na do poeta. Concha Méndez e Maruja pasearon por Madrid como mulleres modernas e emancipadas, manexando bicicletas, facendo deporte, asistindo aos cafés, a eventos literarios ou a verbenas populares. Nestes anos, Maruja crea a súa propia linguaxe artística, atenta aos ecos das distintas vangardas que empezan a chegar a España -futurismo, surrealismo, cine- e cos ollos abertos á arte popular. Mestura todo coa súa particular interpretación.

En 1928 Ortega y Gasset bríndalle os salóns da Revista de Occidente para realizar a súa primeira exposición. O debut estivo arroupado por comentarios e recensións de prensa, referendado por intelectuais e pola alta sociedade madrileña fascinada por aquelas combinacións de elementos festivos e burlescos, pola alegría da cor, as distorsionadas composicións das súas verbenas e polas atléticas mulleres que protagonizan as súas estampas deportivas.


A finais de 1928 pasa por unha inflexión e un acercamento particular cara ao surrealismo froito dos seus avatares persoais e da relación que establece con Alberto Sánchez e Benjamín Palencia. Baixo o nome da Escuela de Vallecas percorrerán as paisaxes desapracibles e duras que rodean Madrid, as zonas finais do urbano e o inicio do contorno rural. Até 1931 explora este tipo de paisaxes que darán lugar á serie "Cloacas e campanarios".
No 1931 viaxa a París onde expón a súa obra. Numerosos intelectuais e artistas como Picasso e André Bretón visitan e acollen con entusiasmo a mostra. O seu regreso a Madrid, a finais de 1932, supón un novo xiro no seu estilo. As súas novas series "Arquitecturas minerais", inspiradas en pedra, e "Arquitecturas vexetais", poboadas por estrañas froitas, son teas que aínda que manteñen a sobriedade cromática someten agora as súas formas a esquemas xeométricos. Durante esta época combina o seu traballo artístico cunha intensa actividade de compromiso coa República.
Previo ao estalido da Guerra Civil, no 1936, realiza una obra clave para o período artístico que desenvolverá ao outro lado do Atlántico: "La sorpresa del trigo". Este cadro mural, primeiro da serie "La religión del trabajo", presidirá a súa derradeira exposición en España, promovida polo grupo ADLAN. A Guerra Civil sorpréndea en Galicia, onde permanece até 1937, marchando a Bos Aires onde é recibida como unha artista de renome. Dará numerosas entrevistas e conferencias, escribe artigos e realiza a súa obra pictórica "Arquitectura humana". Seguirá traballando en lenzos que compoñen un amplo ciclo dedicado a dous temas principais: o mar e a terra. Realiza varias series: "Retratos bidimensionais" sobre rostros femininos de fronte e perfil, imaxes planas e prototípicas; "Bailarinas"; "Máscaras"; esquemáticos debuxos reunidos en "Arquitecturas" e, finalmente, "Naturezas vivas", variacións sobre estraños seres zoomórficos inspirados na xeoloxía e na fauna sudamericana. Estas últimas son unha serie de gravados, debuxo e óleo que se alongan até o ano 1960, cando decide voltar a España.


A súa obra é cada vez máis valorada por galeristas e críticos, especialmente a crítica española máis nova, que ve nela a encarnación dunha vangarda ocultada polo franquismo. Tras a morte de Franco chégalle o recoñecemento total; a súa culminación podería establecerse na Medalla de Ouro de Belas Artes, no ano 1982, e na exposición antolóxica que en 1993 lle dedica o Centro Galego de Arte Contemporánea. Para entón Maruja está xa moi enferma. Morre o 6 de febreiro de 1995 na residencia de anciáns Menéndez Pidal de Madrid.



Para saber máis:
Biografía en Cutlura galega feita pola catedrática de historia da arte contemporánea Mª Luisa Sobrino
Biografía en Wikipedia
En Ciudad de Mujeres
Entrevisa a J.L. Ferris autor da última monografía editada sobre M. Mallo


Bibliografía
GÓMEZ DE LA SERNA, R., Maruja Mallo, Buenos Aires, Losada, 1942.
MARUJA Mallo, Madrid, Galeria Guillermo de Osma, 1992
VIDAL, C., Maruxa Mallo. Vigo, A nosa terra, 1999
MARUJA Mallo, Santiago de Compostela, Xunta de Galicia, Consellería de Cultura, 2003.
FERRIS, J.L., Maruja Mallo. La gran transgresora del 27, Madrid,Temas de hoy, 2004, (Biografías).


Traballo colaborativo dos Blogues das Bibliotecas Escolares Galegas en prol da Igualdade.
Se te queres unir a esta iniciativa tes o código nesta ligazón.

8 feb. 2008

Trabajos ganadores de los Premios Narrativa y Poesía en Lengua Castellana 2007

1º Premio Poesía ESO

Autor: Fernando Pouso Ruocco


"Rey muerto"

Rojo, muy rojo, teñido su mundo.
En una red de púas el Rey se enredó.
Mecánico, inconsciente, automático,
el amor repentinamente lo embriagó.
Cinco botones y dos monedas de oro,
eso bastó para enamorar a la Reina que lo mató.
No confíes en nadie, repetían las agujas,
las tristes y sabias agujas de su reloj.
No confíes nunca en las gigantescas damas
que bajo su vestido es todo traición.
Mas el Rey nunca obedeció tales consejos,
y en su piel más de un puñal se clavó.
La Reina de los ojos ahogados
encima del cuerpo del Rey lloró,
sólo una princesa se vio angustiada
la otra, tranquila, del reino escapó.
------------------
2º Premio Poesía ESO

Autor: Marinha Díaz Gallego
"Página en blanco"

Puedo cerrar los ojos,
puedo dejar de ver
también podría irme, ¡ahora!¡lejos!
y dejar ya de creer.

Todo sucede un día cualquiera
todo podría cambiar en un solo segundo,
y no puedo volver atrás, aunque quiera
destinados a vivir atados a este mundo.

No entiendo el significado de mis palabras.
No entiendo en verdad qué quieren decir,
pueden sonar tiernas o macabras,
escribo que el tiempo me hace sentir.

De vivir en las noches silenciosas
perdí miedo hace ya tiempo,
y no entiendo,
y si digo que somos felices, miento.

¿Cuánto vale tu vida?
¿Qué precio le pondrías?
¿Cuánto vale tu alma?
¿Por cuánto me la regalarías?

No podemos evitar sentirnos débiles
tú no lloras.
La vida únicamente es una obra
no sabremos cuánto dura, cuántos minutos, cuántas horas.

Siento que mis pasos están ya escritos
¡y siento también que me vigilan!
Que está al revés el mundo en el que vivo.
Que soy de los eslabones que oscilan.

Nosotros queríamos cambiar el mundo
¿Por qué tenemos como condena crecer?
Empezamos a ver desistir las fuerzas
cerramos los ojos sin querer entender.

Sería difícil buscar un final a tal disparate
aún así no pensamos nunca en vencer
pero siempre podrás ir allí a buscarme,
más allá, allá donde nazca el amanecer.
------------------
1º Premio Poesía BACHARELATO

Autora: Miren Alonso Díaz


"Estimado espejo"

Mi reflejo te abruma,
es espeso y pesado
dibujar mis facciones
con un hilo arrugado.

Eres un retratista
sin tu propio retrato.
Las dimensiones vuelan
al tocarlas tu mano.

En tu mundo se pierde
nuestro mundo probado.
¿Cuál es el verdadero?
¿El de aquí o el de al lado?

Eres protagonista
de añejos relatos,
en ellos eres puerta
hacia todo lo mágico.

Sorteas luz o lágrimas
con tu beso enigmático,
sonrisas de galán
o crepúsculo amargo.

Lo irreal ya es real,
lo verdadero es falso,
en tu pecho naufraga
cualquier hombre sensato.

Busco siempre tus ojos
y no puedo encontrarlos,
sólo veo los míos
a través de tu abrazo.

Yo (¿o mi reflejo?)
-----------------
2º Premio Poesía BACHARELATO
Autora: Irene Cedeira Carreira
"Soledad"


Roto y sucio está el retrato
empapado de sudor
penitente es el agravio
del susurro abrasador.

Caminante sin camino
como un loco sin gritar
como un grito enloquecido
loco está por caminar.

Escapando de tu imagen
que no quiero ni mirar
colocándome yo al margen
dándote mi libertad.

Escuchando tu silencio
admirando tu frialdad
corrompiéndome por dentro
quiero y no puedo escapar.

Reo estoy de tu recuerdo
preso en cautividad
libera ya este sufrimiento
dame alas al volar.

Lloro y muero en este infierno
del que no puedo escapar.
Río por no morir sufriendo.
muero solo por vivir en paz.

Humo absurdo de este fuego
fuego fatuo sin quemar.
Consumido estoy por dentro
por quererme liberar.

Yo que siempre estoy perdiendo
he conseguido al fin ganar
mi Gólgota está ya lejos
y colgada mi ansiedad.

Asumida mi locura
puedo errante caminar
y aunque pueda estar contigo
no te quiero, soledad.
--------

1 feb. 2008

CONCURSO DE NARRACIÓN Y POESÍA EN LENGUA CASTELLANA 2007-2008


CONCURSO DE NARRACIÓN E POESÍA EN LENGUA CASTELLANA 2007-2008


El Departamento de Lengua Castellana y Literatura, en conmemoración del Día Mundial del Libro el próximo 23 de abril, convoca un Concurso de Narración y Poesía.


BASES


1.- Podrá participar el alumnado matriculado en este Instituto durante el presente curso 2007-2008, aportando trabajos inéditos y que no hayan sido premiados en ningún otro concurso.
2.- Los trabajos se presentarán mecanografiados a doble espacio por una sola cara. La extensión máxima para las narraciones será de 5 folios. Se adjuntará, asimismo, un disquete o CD con el archivo correspondiente.
3.- Los trabajos serán entregados en Consejería antes del 23 de abril de 2008.
4.- Los textos se presentarán en un sobre grande cerrado. En la parte exterior del mismo ha de figurar un lema que identifique el trabajo presentado. En el sobre se introducirá:
- El trabajo que se presente a concurso, en cuyo encabezamiento figurará el título y el mismo lema que figura en el exterior del sobre.
- Un sobre pequeño y cerrado con el lema escrito en su exterior. Dentro se introducirá una hoja en la que se indiquen todos los datos: lema, título del trabajo, nombre y apellidos, curso y grupo.
5.- Los trabajos que no cumplan alguno de estos requisitos quedarán automáticamente descalificados.
6.- Se convocan dos modalidades:

  • Modalidad A: Alumnos de ESO.
  • Modalidad B: Alumnos de Bachillerato y Ciclos Formativos.


7.- Se otorgarán dos premios de Narración y dos premios de Poesía en cada modalidad, cuyo importe es el siguiente:


PRIMER PREMIO: 100,00 euros
SEGUNDO PREMIO: 50,00 euros


8.- El Jurado estará compuesto por las profesoras que integran el Departamento de Lengua Castellana y Literatura y su decisión será inapelable. Este Jurado podrá declarar desierto alguno de los premios, así como otorgar menciones especiales. 9.- El fallo del Jurado se dará a conocer el viernes 16 de mayo de 2008.
10.- La presentación a este concurso implica la total aceptación de sus bases.

23 ene. 2008

PREMIOS LITERARIOS MINERVA 2008

Un ano máis o Colexio M. Peleteiro, convoca os premios literarios MINERVA
PARTICIPANTES:
Nesta convocatoria poderán participar alumnos de 3º e 4º de E.S.O. e Bacharelato que cursen estudios en Galicia, e non teñan cumpridos os 20 anos o 31 de decembro de 2008.
REQUISITOS:
Os traballos deberán ser orixinais e inéditos, escritos en lingua galega
As modalidades nas que se pode participar son:
  • POESÍA: un conxunto de tres poemas, de tema e forma libres
  • NARRATIVA: con extensión máxima de seis folios mecanografiados a dobre espazo e de tema libre
PREMIOS:
Concederánse tres premios en cada modalidade, de 750, 450 e 300 € respectivamente, medalla de prata conmemorativa do Certame e publicaicón das obras galardoadas nun libro editado polo Colexio "M. Peleteiro", e distribuído pola editorial Galaxia
PRAZO DE PRESENTACIÓN: Remata o día 31 de marzo do 2008
MÁIS INFORMACIÓN : Na biblioteca do centro

22 ene. 2008

POEMAS POLA PAZ (2)

Iniciativas tan marabillosas como esta deberían espallarse e facer posible que os únicos bombardeos que houber polo mundo foran de poemas.

“A poesía é unha arma cargada de futuro”
Gabriel Celaya


Cuando ya nada se espera personalmente exaltante,
mas se palpita y se sigue más acá de la conciencia,
fieramente existiendo, ciegamente afirmado,
como un pulso que golpea las tinieblas.

Cuando se miran de frente
los vertiginosos ojos claros de la muerte,
se dicen las verdades:
las bárbaras, terribles, amorosas crueldades.

Se dicen los poemas
que ensanchan los pulmones de cuantos, asfixiados,
piden ser, piden ritmo,
piden ley para aquello que sienten excesivo.

Con la velocidad del instinto,
con el rayo del prodigio,
como mágica evidencia, lo real se nos convierte
en lo idéntico a sí mismo.

Poesía para el pobre, poesía necesaria
como el pan de cada día,
como el aire que exigimos trece veces por minuto,
para ser y en tanto somos dar un sí que glorifica.

Porque vivimos a golpes, porque apenas si nos dejan
decir que somos quien somos,
nuestros cantares no pueden ser sin pecado un adorno.
Estamos tocando el fondo.

Maldigo la poesía concebida como un lujo
cultural por los neutrales
que, lavándose las manos, se desentienden y evaden.
Maldigo la poesía de quien no toma partido hasta mancharse.

Hago mías las faltas. Siento en mí a cuantos sufren
y canto respirando.
Canto, y canto, y cantando más allá de mis penas
personales, me ensancho.

Quisiera daros vida, provocar nuevos actos,
y calculo por eso con técnica qué puedo.
Me siento un ingeniero del verso y un obrero
que trabaja con otros a España en sus aceros.

Tal es mi poesía: poesía-herramienta
a la vez que latido de lo unánime y ciego.
Tal es, arma cargada de futuro expansivo
con que te apunto al pecho.

No es una poesía gota a gota pensada.
No es un bello producto. No es un fruto perfecto.
Es algo como el aire que todos respiramos
y es el canto que espacia cuanto dentro llevamos.

Son palabras que todos repetimos sintiendo
como nuestras, y vuelan. Son más que lo mentado.
Son lo más necesario: lo que no tiene nombre.
Son gritos en el cielo, y en la tierra son actos.

POLA PAZ (1)

Os blogues das bibliotecas escolares galegas, unha vez máis, unímonos na loita do dereito primordial de todo ser humano: a convivencia pacífica. Porque sabemos que a base de toda coexistencia é o entendemento, o diálogo, o feito de sabermos abrir os nosos ollos e os nosos oídos para escoitar e entender, desexamos elevar as nosas voces como unha soa, un só berro unido por unha soa palabra, a palabra máis fermosa que debe reinar nas nosas existencias: PAZ. E para reclamala, para pedir aos gobernos que senten a dialogar, para pedir a todo home e muller que habite sobre a face da terra que sexa quen de trocar puños e fusís por verbas e entendemento, por conmiseración e diálogo, por amizade e respecto, é polo que estamos aquí. Dende hoxe ata o día 30, lembrarémosvos que podemos vivir en paz, que só hai que crer nela, confiar nela, traballar por ela. O noso labor primordial é e será sempre ensinar respecto, democracia e educación. O noso labor é axudar para unha mellor sociedade do futuro